載入中...
找到100個詞
akvo
/ˈak.vo/
Travidebla senkolora likvaĵo, kiun oni trinkas kaj kiu formas riverojn, lagojn kaj marojn.
al
/al/
向;到
amiko
/aˈmi.ko/
Persono, al kiu oni sentas amikecon kaj kun kiu oni havas fidan kaj varman rilaton.
ankaŭ
/ˈan.kaʊ/
Adverbo, kiu aldonas ion al jam dirita afero, montrante ke io validas same.
ankoraŭ
/anˈko.raʊ/
Adverbo de tempo, kiu montras daŭron de stato ĝis la nuna momento aŭ ripeton.
antaŭ
/ˈan.taʊ/
Prepozicio, kiu montras pozicion en la fronto de io aŭ tempon pli fruan ol io.
aŭ
/aʊ/
Konjunkcio, kiu prezentas elekton aŭ alternativon inter du aŭ pli da eblecoj.
bela
/ˈbe.la/
美麗
bona
/ˈbo.na/
Havanta pozitivajn ecojn; taŭga, kvalita aŭ morale laŭdinda.
de
/de/
Prepozicio, kiu montras posedon, originon, deiron aŭ la aganton en pasiva frazo.
devi
/ˈde.vi/
必須
diri
/ˈdi.ri/
Esprimi ion per vortoj; komuniki penson aŭ informon parole.
doni
/ˈdo.ni/
Transdoni ion al alia persono, tiel ke ĝi fariĝas ties; havigi ion al iu.
du
/du/
La numeralo, kiu esprimas la kvanton egalan al unu plus unu.
el
/el/
Prepozicio, kiu montras eliron el interno de io aŭ materialon, el kiu io konsistas.
en
/en/
在
esti
/ˈes.ti/
Ekzisti; havi ian econ aŭ staton; troviĝi en iu loko.
fari
/ˈfa.ri/
Krei aŭ produkti ion per ago; plenumi agon aŭ laboron.
granda
/ˈɡran.da/
Havanta ampleksan grandecon, dimension aŭ gravecon; ne malgranda.
havi
/ˈha.vi/
Posedi ion; teni ion kiel sian; enteni econ aŭ rilaton.
hejmo
/ˈhej.mo/
家
hodiaŭ
/hoˈdi.aʊ/
Adverbo de tempo, kiu indikas la nunan tagon; en ĉi tiu tago.
homo
/ˈho.mo/
人
ili
/ˈi.li/
他們
infano
/inˈfa.no/
Juna homo, kiu ankoraŭ ne atingis plenaĝon; ido de gepatroj.
inter
/ˈin.ter/
Prepozicio, kiu montras pozicion aŭ rilaton en la mezo de du aŭ pli da aĵoj aŭ personoj.
iri
/ˈi.ri/
Moviĝi de unu loko al alia, precipe piede aŭ ĝenerale direktiĝi ien.
iu
/ˈi.u/
Nedifina vorto, kiu indikas neprecizigitan personon aŭ aĵon.
jam
/jam/
Adverbo de tempo, kiu montras, ke io okazis pli frue ol atendite aŭ ĝis la nuna momento.
jaro
/ˈja.ro/
Tempospaco de dek du monatoj; la periodo, dum kiu la Tero ĉirkaŭiras la Sunon.
jes
/jes/
Vorto de jesa respondo aŭ konsento; kontraŭas «ne».
kaj
/kaj/
Konjunkcio, kiu kunligas du aŭ pli da vortoj, frazpartoj aŭ frazoj samspecaj.
ke
/ke/
Subjunkcio, kiu enkondukas substantivan subpropozicion, ligante ĝin al la ĉefa frazo.
kiam
/ˈki.am/
何時
kie
/ˈki.e/
Demanda aŭ rilata adverbo de loko, kiu demandas aŭ indikas la lokon de io.
kiel
/ˈki.el/
Demanda aŭ rilata adverbo de maniero, kiu demandas aŭ montras la manieron aŭ gradon de io.
kio
/ˈki.o/
什麼
kiu
/ˈki.u/
誰;哪個
kun
/kun/
Prepozicio, kiu montras kunecon aŭ akompanon inter personoj aŭ aĵoj.
la
/la/
定冠詞
labori
/laˈbo.ri/
Fari penan aŭ profesian agadon por atingi rezulton aŭ gajni vivrimedojn.
lando
/ˈlan.do/
國家
lerni
/ˈler.ni/
Akiri scion, kapablon aŭ kutimon per studo, ekzercado aŭ sperto.
li
/li/
Persona pronomo de la tria persono singulara, uzata por vira estaĵo.
libro
/ˈli.bro/
書
lingvo
/ˈliŋ.ɡvo/
Sistemo de vortoj kaj reguloj, per kiu homoj komunikas pensojn parole aŭ skribe.
loko
/ˈlo.ko/
地方
malgranda
/mal.ˈɡran.da/
Havanta malgrandan grandecon aŭ dimension; ne granda.
mano
/ˈma.no/
La fina parto de la brako, konsistanta el manplato kaj kvin fingroj, uzata por preni kaj tuŝi.
manĝi
/ˈman.d͡ʒi/
Enigi nutraĵon en la buŝon, maĉi kaj gluti ĝin por nutri sin.
mi
/mi/
Persona pronomo de la unua persono singulara, per kiu la parolanto indikas sin mem.
morgaŭ
/ˈmor.ɡaʊ/
Adverbo de tempo, kiu indikas la tagon tuj post hodiaŭ.
multe
/ˈmul.te/
很多
ne
/ne/
Vorto, kiu esprimas neadon aŭ malkonsenton; kontraŭas la aserton de la frazo.
nenio
/neˈni.o/
Nea vorto, kiu montras la mankon de ajna afero; neniu aĵo entute.
ni
/ni/
Persona pronomo de la unua persono plurala, kiu inkluzivas la parolanton kaj aliajn.
nokto
/ˈnok.to/
La parto de la tago sen suna lumo, inter la sunsubiro kaj la sunleviĝo.
nomo
/ˈno.mo/
名字
nova
/ˈno.va/
Ĵus farita, akirita aŭ aperinta; ne ekzistinta antaŭe; ne malnova.
nun
/nun/
現在
nur
/nur/
Adverbo, kiu limigas al unu sola afero aŭ kvanto; ne pli ol.
ol
/ol/
Konjunkcio de komparo, kiu sekvas «pli» aŭ «malpli» por enkonduki la komparaĵon.
paroli
/paˈro.li/
Esprimi pensojn per voĉo kaj vortoj; konversacii aŭ uzi lingvon parole.
pensi
/ˈpen.si/
Uzi la menson por formi ideojn, opinii aŭ pripensi ion.
pli
/pli/
更
por
/por/
Prepozicio, kiu montras celon, destinon aŭ profiton de ago.
post
/post/
Prepozicio, kiu montras pozicion aŭ tempon sekvantan post io alia.
povi
/ˈpo.vi/
Havi la kapablon aŭ eblecon fari ion; esti permesita fari ion.
preni
/ˈpre.ni/
Kapti aŭ ekteni ion per la manoj; akiri aŭ elekti ion por si.
pri
/pri/
Prepozicio, kiu montras la temon aŭ objekton, pri kiu temas la ago aŭ penso.
scii
/ˈst͡si.i/
Havi konon aŭ informon pri io; esti certa pri fakto.
se
/se/
Konjunkcio, kiu enkondukas kondiĉon, sub kiu io okazas aŭ validas.
sed
/sed/
Konjunkcio, kiu enkondukas kontraston aŭ malon al la antaŭe dirita.
sen
/sen/
Prepozicio, kiu montras mankon aŭ foreston de io.
sub
/sub/
Prepozicio, kiu montras pozicion pli malaltan ol io alia aŭ kovritan de ĝi.
suno
/ˈsu.no/
La centra stelo de la sunsistemo, fonto de lumo kaj varmo por la Tero.
sur
/sur/
在……上
tago
/ˈta.ɡo/
La periodo de dudek kvar horoj; ankaŭ la parto de tiu periodo, kiam estas hela lumo.
tempo
/ˈtem.po/
La daŭro, en kiu okazas eventoj; sinsekvo de momentoj kaj periodoj.
tiam
/ˈti.am/
Montra adverbo de tempo, kiu indikas difinitan momenton en la pasinteco aŭ estonteco.
tiel
/ˈti.el/
Montra adverbo de maniero aŭ grado; en tia maniero, tiagrade.
tio
/ˈti.o/
Montra pronomo, kiu indikas aferon aŭ ideon jam menciitan aŭ konatan, sen difini ĝian specon.
tiu
/ˈti.u/
Montra vorto, kiu indikas difinitan personon aŭ aĵon, ofte kun «ĉi» por proksimeco.
tre
/tre/
Adverbo de grado, kiu esprimas altan intensecon de eco aŭ ago.
tro
/tro/
Adverbo de grado, kiu montras troan kvanton aŭ intensecon, pli ol konvenas.
trovi
/ˈtro.vi/
找到
unu
/ˈu.nu/
La plej malgranda tuta pozitiva numeralo; ununura kvanto de io.
unua
/uˈnu.a/
Orda numeralo, kiu montras, ke io estas antaŭ ĉiuj aliaj en vico aŭ tempo.
urbo
/ˈur.bo/
Granda loĝloko kun konstruaĵoj, stratoj kaj administracio, pli granda ol vilaĝo.
veni
/ˈve.ni/
來
vi
/vi/
Persona pronomo de la dua persono, uzata por unu aŭ pluraj personoj, al kiuj oni parolas.
vidi
/ˈvi.di/
Percepti ion per la okuloj; rimarki aŭ observi vide.
vivo
/ˈvi.vo/
La stato de estado viva; la ekzistado de estaĵo de naskiĝo ĝis morto.
voli
/ˈvo.li/
Havi deziron aŭ intencon pri io; deziri, ke io okazu.
ĉar
/t͡ʃar/
Konjunkcio, kiu enkondukas kaŭzon aŭ kialon de la ĉefa aserto.
ĉi
/t͡ʃi/
Partiklo de proksimeco, kiu kun montraj tabelvortoj indikas ion proksiman al la parolanto.
ĉio
/ˈt͡ʃi.o/
Vorto, kiu ampleksas ĉiujn aferojn kune, sen escepto; la tuto de aĵoj.
ĉiu
/ˈt͡ʃi.u/
Vorto, kiu indikas ĉiun apartan membron de aro sen escepto.
ĉu
/t͡ʃu/
Demanda partiklo, kiu enkondukas jes-nean demandon; metata komence de la frazo.
ŝi
/ʃi/
Persona pronomo de la tria persono singulara, uzata por virina estaĵo.
akvo
/ˈak.vo/
Travidebla senkolora likvaĵo, kiun oni trinkas kaj kiu formas riverojn, lagojn kaj marojn.
al
/al/
向;到
表示動作的方向或目的地,常用來表示接受者。
amiko
/aˈmi.ko/
Persono, al kiu oni sentas amikecon kaj kun kiu oni havas fidan kaj varman rilaton.
ankaŭ
/ˈan.kaʊ/
Adverbo, kiu aldonas ion al jam dirita afero, montrante ke io validas same.
ankoraŭ
/anˈko.raʊ/
Adverbo de tempo, kiu montras daŭron de stato ĝis la nuna momento aŭ ripeton.
antaŭ
/ˈan.taʊ/
Prepozicio, kiu montras pozicion en la fronto de io aŭ tempon pli fruan ol io.
aŭ
/aʊ/
Konjunkcio, kiu prezentas elekton aŭ alternativon inter du aŭ pli da eblecoj.
bela
/ˈbe.la/
美麗
使眼睛或感官愉悅;具有和諧與美感。
bona
/ˈbo.na/
Havanta pozitivajn ecojn; taŭga, kvalita aŭ morale laŭdinda.
de
/de/
Prepozicio, kiu montras posedon, originon, deiron aŭ la aganton en pasiva frazo.
devi
/ˈde.vi/
必須
被迫或有必要做某事;有義務或需要。
diri
/ˈdi.ri/
Esprimi ion per vortoj; komuniki penson aŭ informon parole.
doni
/ˈdo.ni/
Transdoni ion al alia persono, tiel ke ĝi fariĝas ties; havigi ion al iu.
du
/du/
La numeralo, kiu esprimas la kvanton egalan al unu plus unu.
el
/el/
Prepozicio, kiu montras eliron el interno de io aŭ materialon, el kiu io konsistas.
en
/en/
在
表示在某物內部的位置,或表示某件事發生的時間。
esti
/ˈes.ti/
Ekzisti; havi ian econ aŭ staton; troviĝi en iu loko.
fari
/ˈfa.ri/
Krei aŭ produkti ion per ago; plenumi agon aŭ laboron.
granda
/ˈɡran.da/
Havanta ampleksan grandecon, dimension aŭ gravecon; ne malgranda.
havi
/ˈha.vi/
Posedi ion; teni ion kiel sian; enteni econ aŭ rilaton.
hejmo
/ˈhej.mo/
家
人居住並感到自在的地方;自己的住所及其氛圍。
hodiaŭ
/hoˈdi.aʊ/
Adverbo de tempo, kiu indikas la nunan tagon; en ĉi tiu tago.
homo
/ˈho.mo/
人
屬於人類的生物;個別的人,男人或女人。
ili
/ˈi.li/
他們
第三人稱複數代名詞,用於指稱多人或多物。
infano
/inˈfa.no/
Juna homo, kiu ankoraŭ ne atingis plenaĝon; ido de gepatroj.
inter
/ˈin.ter/
Prepozicio, kiu montras pozicion aŭ rilaton en la mezo de du aŭ pli da aĵoj aŭ personoj.
iri
/ˈi.ri/
Moviĝi de unu loko al alia, precipe piede aŭ ĝenerale direktiĝi ien.
iu
/ˈi.u/
Nedifina vorto, kiu indikas neprecizigitan personon aŭ aĵon.
jam
/jam/
Adverbo de tempo, kiu montras, ke io okazis pli frue ol atendite aŭ ĝis la nuna momento.
jaro
/ˈja.ro/
Tempospaco de dek du monatoj; la periodo, dum kiu la Tero ĉirkaŭiras la Sunon.
jes
/jes/
Vorto de jesa respondo aŭ konsento; kontraŭas «ne».
kaj
/kaj/
Konjunkcio, kiu kunligas du aŭ pli da vortoj, frazpartoj aŭ frazoj samspecaj.
ke
/ke/
Subjunkcio, kiu enkondukas substantivan subpropozicion, ligante ĝin al la ĉefa frazo.
kiam
/ˈki.am/
何時
詢問時間或表示時間的疑問或關係副詞,用來詢問或指出動作發生的時刻。
kie
/ˈki.e/
Demanda aŭ rilata adverbo de loko, kiu demandas aŭ indikas la lokon de io.
kiel
/ˈki.el/
Demanda aŭ rilata adverbo de maniero, kiu demandas aŭ montras la manieron aŭ gradon de io.
kio
/ˈki.o/
什麼
疑問或關聯詞,用來詢問事物、事情或概念,而不限定其種類。
kiu
/ˈki.u/
誰;哪個
指示人或事物、從特定集合中辨認出來的疑問詞或關係詞。
kun
/kun/
Prepozicio, kiu montras kunecon aŭ akompanon inter personoj aŭ aĵoj.
la
/la/
定冠詞
定冠詞,用於名詞前,表示所指的是已知或已提過的事物;其形式不隨數或格變化。
labori
/laˈbo.ri/
Fari penan aŭ profesian agadon por atingi rezulton aŭ gajni vivrimedojn.
lando
/ˈlan.do/
國家
有明確疆界、自己的政府和人民的領土;國家或民族。
lerni
/ˈler.ni/
Akiri scion, kapablon aŭ kutimon per studo, ekzercado aŭ sperto.
li
/li/
Persona pronomo de la tria persono singulara, uzata por vira estaĵo.
libro
/ˈli.bro/
書
由裝訂在一起的印刷或書寫紙張組成、供人閱讀的作品。
lingvo
/ˈliŋ.ɡvo/
Sistemo de vortoj kaj reguloj, per kiu homoj komunikas pensojn parole aŭ skribe.
loko
/ˈlo.ko/
地方
特定空間的一部分;某物所在或發生的點或區域。
malgranda
/mal.ˈɡran.da/
Havanta malgrandan grandecon aŭ dimension; ne granda.
mano
/ˈma.no/
La fina parto de la brako, konsistanta el manplato kaj kvin fingroj, uzata por preni kaj tuŝi.
manĝi
/ˈman.d͡ʒi/
Enigi nutraĵon en la buŝon, maĉi kaj gluti ĝin por nutri sin.
mi
/mi/
Persona pronomo de la unua persono singulara, per kiu la parolanto indikas sin mem.
morgaŭ
/ˈmor.ɡaʊ/
Adverbo de tempo, kiu indikas la tagon tuj post hodiaŭ.
multe
/ˈmul.te/
很多
表示數量或程度很大的副詞。
ne
/ne/
Vorto, kiu esprimas neadon aŭ malkonsenton; kontraŭas la aserton de la frazo.
nenio
/neˈni.o/
Nea vorto, kiu montras la mankon de ajna afero; neniu aĵo entute.
ni
/ni/
Persona pronomo de la unua persono plurala, kiu inkluzivas la parolanton kaj aliajn.
nokto
/ˈnok.to/
La parto de la tago sen suna lumo, inter la sunsubiro kaj la sunleviĝo.
nomo
/ˈno.mo/
名字
用來稱呼並區分人、地方或事物的詞或詞組。
nova
/ˈno.va/
Ĵus farita, akirita aŭ aperinta; ne ekzistinta antaŭe; ne malnova.
nun
/nun/
現在
表示當前時刻的時間副詞;此刻。
nur
/nur/
Adverbo, kiu limigas al unu sola afero aŭ kvanto; ne pli ol.
ol
/ol/
Konjunkcio de komparo, kiu sekvas «pli» aŭ «malpli» por enkonduki la komparaĵon.
paroli
/paˈro.li/
Esprimi pensojn per voĉo kaj vortoj; konversacii aŭ uzi lingvon parole.
pensi
/ˈpen.si/
Uzi la menson por formi ideojn, opinii aŭ pripensi ion.
pli
/pli/
更
表示較高程度的比較副詞;與「ol」連用作比較。
por
/por/
Prepozicio, kiu montras celon, destinon aŭ profiton de ago.
post
/post/
Prepozicio, kiu montras pozicion aŭ tempon sekvantan post io alia.
povi
/ˈpo.vi/
Havi la kapablon aŭ eblecon fari ion; esti permesita fari ion.
preni
/ˈpre.ni/
Kapti aŭ ekteni ion per la manoj; akiri aŭ elekti ion por si.
pri
/pri/
Prepozicio, kiu montras la temon aŭ objekton, pri kiu temas la ago aŭ penso.
scii
/ˈst͡si.i/
Havi konon aŭ informon pri io; esti certa pri fakto.
se
/se/
Konjunkcio, kiu enkondukas kondiĉon, sub kiu io okazas aŭ validas.
sed
/sed/
Konjunkcio, kiu enkondukas kontraston aŭ malon al la antaŭe dirita.
sen
/sen/
Prepozicio, kiu montras mankon aŭ foreston de io.
sub
/sub/
Prepozicio, kiu montras pozicion pli malaltan ol io alia aŭ kovritan de ĝi.
suno
/ˈsu.no/
La centra stelo de la sunsistemo, fonto de lumo kaj varmo por la Tero.
sur
/sur/
在……上
表示位置在某物之上,並與其上表面接觸的介詞。
tago
/ˈta.ɡo/
La periodo de dudek kvar horoj; ankaŭ la parto de tiu periodo, kiam estas hela lumo.
tempo
/ˈtem.po/
La daŭro, en kiu okazas eventoj; sinsekvo de momentoj kaj periodoj.
tiam
/ˈti.am/
Montra adverbo de tempo, kiu indikas difinitan momenton en la pasinteco aŭ estonteco.
tiel
/ˈti.el/
Montra adverbo de maniero aŭ grado; en tia maniero, tiagrade.
tio
/ˈti.o/
Montra pronomo, kiu indikas aferon aŭ ideon jam menciitan aŭ konatan, sen difini ĝian specon.
tiu
/ˈti.u/
Montra vorto, kiu indikas difinitan personon aŭ aĵon, ofte kun «ĉi» por proksimeco.
tre
/tre/
Adverbo de grado, kiu esprimas altan intensecon de eco aŭ ago.
tro
/tro/
Adverbo de grado, kiu montras troan kvanton aŭ intensecon, pli ol konvenas.
trovi
/ˈtro.vi/
找到
發現或偶然看見自己所尋找的東西;認為某事如何。
unu
/ˈu.nu/
La plej malgranda tuta pozitiva numeralo; ununura kvanto de io.
unua
/uˈnu.a/
Orda numeralo, kiu montras, ke io estas antaŭ ĉiuj aliaj en vico aŭ tempo.
urbo
/ˈur.bo/
Granda loĝloko kun konstruaĵoj, stratoj kaj administracio, pli granda ol vilaĝo.
veni
/ˈve.ni/
來
向說話者所在之處或某一特定地點接近;抵達。
vi
/vi/
Persona pronomo de la dua persono, uzata por unu aŭ pluraj personoj, al kiuj oni parolas.
vidi
/ˈvi.di/
Percepti ion per la okuloj; rimarki aŭ observi vide.
vivo
/ˈvi.vo/
La stato de estado viva; la ekzistado de estaĵo de naskiĝo ĝis morto.
voli
/ˈvo.li/
Havi deziron aŭ intencon pri io; deziri, ke io okazu.
ĉar
/t͡ʃar/
Konjunkcio, kiu enkondukas kaŭzon aŭ kialon de la ĉefa aserto.
ĉi
/t͡ʃi/
Partiklo de proksimeco, kiu kun montraj tabelvortoj indikas ion proksiman al la parolanto.
ĉio
/ˈt͡ʃi.o/
Vorto, kiu ampleksas ĉiujn aferojn kune, sen escepto; la tuto de aĵoj.
ĉiu
/ˈt͡ʃi.u/
Vorto, kiu indikas ĉiun apartan membron de aro sen escepto.
ĉu
/t͡ʃu/
Demanda partiklo, kiu enkondukas jes-nean demandon; metata komence de la frazo.
ŝi
/ʃi/
Persona pronomo de la tria persono singulara, uzata por virina estaĵo.