載入中...
找到100個詞
av
/av/
Şileya bêreng û bêbîhn a ku mirov, ajal û nebat jê vedixwin û jê re pêwîst e.
axaftin
/aˈxaftɪn/
Lêkera ku bi devkî ragihandin an peyivînê nîşan dide.
bajar
/baˈʒaːɾ/
城市
baş
/baːʃ/
Ya ku xwedî taybetmendiyên erênî ye; ne xerab.
belê
/bɛˈlɛː/
Bersiva erênî ya bi rêzgirtin; erê.
berê
/bɛˈɾɛː/
Di demeke borî de; beriya niha an beriya bûyerekê.
bi
/bɪ/
Daçek e ku amûr, alavî an hevrêtiyê nîşan dide.
bûn
/buːn/
Lêkera hebûnê an di rewşekê de manê; peywendiya navbera kirde û pêsteyê datîne.
dan
/daːn/
Lêkera ku danîna tiştekî di destê kesekî din de an pêşkêşkirinê nîşan dide.
dem
/dɛm/
Rêza berdewam a bûyeran; wextê ku tişt lê diqewimin.
dest
/dɛst/
Endamê laş ê li dawiya milî ku pê tişt tên girtin.
di
/dɪ/
Daçek e ku bi piranî digel 'de' tê bikaranîn û navxweyîbûnê an demê nîşan dide.
dil
/dɪl/
心臟;心
din
/dɪn/
Yê ku ne ev e; tiştek an kesek ji vê cuda.
dinya
/dɪnˈja/
Gerstêrka ku em lê dijîn û hemû tişt tê de ne; cîhan.
du
/du/
二
dîtin
/diːˈtɪn/
Lêkera ku bi çavan têgihîştin an peydakirina tiştekî nîşan dide.
eger
/ɛˈɡɛɾ/
Girêder e ku merc an şert nîşan dide.
em
/ɛm/
我們
erê
/ɛˈɾɛː/
Bersiva erênî ya ku pejirandin an razîbûnê nîşan dide.
ev
/ɛv/
Amajekera nêzîk; tişta ku nêzî axêver e nîşan dide.
ew
/ɛw/
Cînavka kesê sêyem ê yekjimar; ew kes an tişta ku ne li vir e an em qala wê dikin.
ez
/ɛz/
Cînavka kesê yekem ê yekjimar; ew kesê ku diaxive.
gava
/ɡaˈva/
Girêder e ku demê an rewşê diyar dike; dema ku.
gel
/ɡɛl/
Komek mezin a mirovan a ku xwedî çand, dîrok û zimanekî hevpar in; milet.
gelek
/ɡɛˈlɛk/
Bêje ye ku hejmarek an pîvanek mezin nîşan dide; hejmareke zêde.
germ
/ɡɛɾm/
熱
girtin
/ɡɪɾˈtɪn/
Lêkera ku bi dest xwe tiştekî hilanîn an desteser kirin nîşan dide.
gotin
/ɡoˈtɪn/
說
gund
/ɡʊnd/
Cihê niştecihê yê piçûk ê li derveyî bajêr ku bi piranî cotkarî lê tê kirin.
hatin
/haˈtɪn/
Lêkera ku ber bi cihê axêver ve nêzîkbûnê nîşan dide.
hebûn
/hɛˈbuːn/
Lêkera ku hebûn, milkiyet an peydabûna tiştekî diyar dike.
hemû
/hɛˈmuː/
Tevahiya kom an tiştekî; her yek ji bêyî ku tu ji derve bimîne.
her
/hɛɾ/
Bêje ye ku hemûyîtî an takekesîtiya her yekê ji komekê nîşan dide.
herî
/hɛˈɾiː/
Pêşpirtika ku pileya herî bilind (superlativ) çêdike; bi radeya herî zêde.
heta
/hɛˈta/
Daçek an girêder e ku sînorê dem an cihî nîşan dide; ta.
heye
/hɛˈjɛ/
有
ji
/ʒɪ/
從
ji ber
/ʒɪ bɛɾ/
Daçek e ku sedem an egera bûyerekê nîşan dide.
ji bo
/ʒɪ boː/
Daçek e ku armanc, mebest an berjewendiyê nîşan dide.
jin
/ʒɪn/
Mirovê mê yê mezin; herwiha hevjîna mêr.
jiyan
/ʒɪˈjaːn/
Rewşa zindîbûnê; heyata mirov ji jidayikbûnê heta mirinê.
jê
/ʒɛː/
Kurtkirina 'ji wî/wê/wan'; daçeka 'ji' digel cînavkê.
jî
/ʒiː/
Bêje ye ku wateya 'wisa jî, herwiha, bi heman awayî' dide û tiştekî lê zêde dike.
kar
/kaːɾ/
Çalakiya ku mirov ji bo debarê an armancekê dike; xebat.
karin
/kaˈɾɪn/
Lêkera ku şiyan an derfeta kirina tiştekî nîşan dide; ji dest hatin.
kengî
/kɛnˈɡiː/
Peyva pirsê ya ku li ser dem an wextê dipirse.
kes
/kɛs/
Mirovek; her takê ji mirovan.
kirin
/kɪˈɾɪn/
Lêkera ku pêkanîna karekî an çalakiyekê nîşan dide.
ku
/ku/
Bêjeya girêdanê ya ku hevoka bindest bi hevoka serek ve girê dide.
av
/av/
Şileya bêreng û bêbîhn a ku mirov, ajal û nebat jê vedixwin û jê re pêwîst e.
axaftin
/aˈxaftɪn/
Lêkera ku bi devkî ragihandin an peyivînê nîşan dide.
bajar
/baˈʒaːɾ/
城市
人口眾多、內有商業與行政中心的大型居住地。
baş
/baːʃ/
Ya ku xwedî taybetmendiyên erênî ye; ne xerab.
belê
/bɛˈlɛː/
Bersiva erênî ya bi rêzgirtin; erê.
berê
/bɛˈɾɛː/
Di demeke borî de; beriya niha an beriya bûyerekê.
bi
/bɪ/
Daçek e ku amûr, alavî an hevrêtiyê nîşan dide.
bûn
/buːn/
Lêkera hebûnê an di rewşekê de manê; peywendiya navbera kirde û pêsteyê datîne.
dan
/daːn/
Lêkera ku danîna tiştekî di destê kesekî din de an pêşkêşkirinê nîşan dide.
dem
/dɛm/
Rêza berdewam a bûyeran; wextê ku tişt lê diqewimin.
dest
/dɛst/
Endamê laş ê li dawiya milî ku pê tişt tên girtin.
di
/dɪ/
Daçek e ku bi piranî digel 'de' tê bikaranîn û navxweyîbûnê an demê nîşan dide.
dil
/dɪl/
心臟;心
身體中使血液循環的器官;也指情感與存在的中心。
din
/dɪn/
Yê ku ne ev e; tiştek an kesek ji vê cuda.
dinya
/dɪnˈja/
Gerstêrka ku em lê dijîn û hemû tişt tê de ne; cîhan.
du
/du/
二
一之後的數字;第二個數字。
dîtin
/diːˈtɪn/
Lêkera ku bi çavan têgihîştin an peydakirina tiştekî nîşan dide.
eger
/ɛˈɡɛɾ/
Girêder e ku merc an şert nîşan dide.
em
/ɛm/
我們
第一人稱複數代詞;表示說話者和其他人一起。
erê
/ɛˈɾɛː/
Bersiva erênî ya ku pejirandin an razîbûnê nîşan dide.
ev
/ɛv/
Amajekera nêzîk; tişta ku nêzî axêver e nîşan dide.
ew
/ɛw/
Cînavka kesê sêyem ê yekjimar; ew kes an tişta ku ne li vir e an em qala wê dikin.
ez
/ɛz/
Cînavka kesê yekem ê yekjimar; ew kesê ku diaxive.
gava
/ɡaˈva/
Girêder e ku demê an rewşê diyar dike; dema ku.
gel
/ɡɛl/
Komek mezin a mirovan a ku xwedî çand, dîrok û zimanekî hevpar in; milet.
gelek
/ɡɛˈlɛk/
Bêje ye ku hejmarek an pîvanek mezin nîşan dide; hejmareke zêde.
germ
/ɡɛɾm/
熱
溫度高;與冷相反。
girtin
/ɡɪɾˈtɪn/
Lêkera ku bi dest xwe tiştekî hilanîn an desteser kirin nîşan dide.
gotin
/ɡoˈtɪn/
說
表示以口頭方式表達詞語或想法的動詞。
gund
/ɡʊnd/
Cihê niştecihê yê piçûk ê li derveyî bajêr ku bi piranî cotkarî lê tê kirin.
hatin
/haˈtɪn/
Lêkera ku ber bi cihê axêver ve nêzîkbûnê nîşan dide.
hebûn
/hɛˈbuːn/
Lêkera ku hebûn, milkiyet an peydabûna tiştekî diyar dike.
hemû
/hɛˈmuː/
Tevahiya kom an tiştekî; her yek ji bêyî ku tu ji derve bimîne.
her
/hɛɾ/
Bêje ye ku hemûyîtî an takekesîtiya her yekê ji komekê nîşan dide.
herî
/hɛˈɾiː/
Pêşpirtika ku pileya herî bilind (superlativ) çêdike; bi radeya herî zêde.
heta
/hɛˈta/
Daçek an girêder e ku sînorê dem an cihî nîşan dide; ta.
heye
/hɛˈjɛ/
有
動詞「hebûn」的單數現在式;表示某物的存在。
ji
/ʒɪ/
從
表示來源、起點或離開的介詞。
ji ber
/ʒɪ bɛɾ/
Daçek e ku sedem an egera bûyerekê nîşan dide.
ji bo
/ʒɪ boː/
Daçek e ku armanc, mebest an berjewendiyê nîşan dide.
jin
/ʒɪn/
Mirovê mê yê mezin; herwiha hevjîna mêr.
jiyan
/ʒɪˈjaːn/
Rewşa zindîbûnê; heyata mirov ji jidayikbûnê heta mirinê.
jê
/ʒɛː/
Kurtkirina 'ji wî/wê/wan'; daçeka 'ji' digel cînavkê.
jî
/ʒiː/
Bêje ye ku wateya 'wisa jî, herwiha, bi heman awayî' dide û tiştekî lê zêde dike.
kar
/kaːɾ/
Çalakiya ku mirov ji bo debarê an armancekê dike; xebat.
karin
/kaˈɾɪn/
Lêkera ku şiyan an derfeta kirina tiştekî nîşan dide; ji dest hatin.
kengî
/kɛnˈɡiː/
Peyva pirsê ya ku li ser dem an wextê dipirse.
kes
/kɛs/
Mirovek; her takê ji mirovan.
kirin
/kɪˈɾɪn/
Lêkera ku pêkanîna karekî an çalakiyekê nîşan dide.
ku
/ku/
Bêjeya girêdanê ya ku hevoka bindest bi hevoka serek ve girê dide.