1
名詞[C; de-word; plural: stiefzonen or stiefzoons]
繼子;某人的配偶或伴侶在前一段關係中所生的兒子。
stíefzoon
發音
詞源
Compound of Dutch stief- “step-, related by remarriage” and zoon “son”.
例句
Hij heeft een stiefzoon uit zijn tweede huwelijk.
Híj hééft een stíefzoon uit zijn twééde húwelijk.
他和第二任妻子有一個繼子。
Mijn stiefzoon komt dit weekend logeren.
Míjn stíefzoon kómt dit wéékend logéren.
我的繼子這個週末要來住。
Na het huwelijk kreeg zij er een stiefzoon bij.
Na het húwelijk kréég zij er een stíefzoon bíj.
婚後,她又多了一個繼子。
搭配
zijn stiefzoon
haar stiefzoon
een volwassen stiefzoon
een jonge stiefzoon
AI 生成