瀏覽阿爾巴尼亞文詞彙

ai

/ai/

Përemër vetor i vetës së tretë njëjës për gjininë mashkullore.

ajo

/aˈjɔ/

Përemër vetor i vetës së tretë njëjës për gjininë femërore.

ata

/aˈta/

他們

第三人稱複數人稱代詞，用於陽性或混合性別。

atje

/aˈtje/

Në atë vend, larg folësit.

baba

/baˈba/

爸爸

與自己的孩子相對的男子；父親。

bëj

/bəj/

Kryej një veprim ose punë; sjell diçka në jetë.

cili

/ˈtsili/

Përemër pyetës që kërkon të dallojë një send a njeri midis të tjerëve.

deri

/ˈderi/

Parafjalë që tregon kufirin e fundit të një vendi a kohe.

dhe

/ðe/

和

用來連接詞語、短語或句子的並列連詞。

di

/di/

Kam njohuri a dijeni për diçka; jam në gjendje të bëj diçka.

ditë

/ˈditə/

Koha nga lindja deri në perëndimin e diellit; njësi kohore prej njëzet e katër orësh.

dje

/dje/

Në ditën që shkoi para së sotmes.

do

/dɔ/

Pjesëz që përdoret me lidhoren për të ndërtuar kohën e ardhme.

dorë

/ˈdɔrə/

Pjesë e trupit nga shpatulla deri te gishtat, që shërben për të kapur e punuar.

dua

/ˈdua/

Kam dëshirë a nevojë për diçka.

e

/e/

和

一種並列連詞，用來連接詞語或句子；相當於「和」。

edhe

/ˈeðe/

Lidhëz që bashkon fjalë a fjali dhe shpreh shtim.

emër

/ˈemər/

Fjala me të cilën thirret a njihet një njeri, send a vend.

faleminderit

/faleminˈderit/

Fjalë që përdoret për të shprehur mirënjohje.

fjalë

/ˈfjalə/

Njësi e gjuhës që ka kuptim; togëz tingujsh që shpreh një nocion.

flas

/flas/

Shpreh mendimet me zë; bisedoj.

gjithashtu

/ɟiˈθaʃtu/

Në të njëjtën mënyrë; njësoj edhe; po ashtu.

gjithnjë

/ɟiθˈɲə/

Në çdo kohë; pa ndërprerje; përherë.

gjithë

/ˈɟiθə/

Përcaktor që tregon tërësinë e diçkaje; i tëri, tërësisht.

gjë

/ɟə/

Send a çështje e papërcaktuar; diçka.

herë

/ˈhɛrə/

Rast a çast kur ndodh diçka; radhë e një veprimi.

i

/i/

前置冠詞

用於陽性名詞和形容詞前的前置冠詞。

jam

/jam/

Folje që tregon ekzistencë, gjendje a cilësi të vetes së parë.

jap

/jap/

給

把某物交給或留給某人；提供。

jetë

/ˈjetə/

Gjendja e të gjallit; koha nga lindja deri në vdekje.

jo

/jɔ/

Pjesëz mohuese që shpreh kundërshtim a mospranim.

ju

/ju/

Përemër vetor i vetës së dytë shumës; përdoret edhe si formë nderimi për një njeri.

ka

/ka/

Veta e tretë njëjës e foljes 'kam'; tregon zotërim ose ekzistencë.

kam

/kam/

Folje që tregon zotërim, posedim a detyrim të vetës së parë.

keq

/kec/

Në mënyrë të gabuar a të papërshtatshme; jo mirë.

kjo

/kjɔ/

這個

指示代詞，指近處的事物或人（陰性）。

kohë

/ˈkɔhə/

Rrjedha e vazhdueshme e ditëve, orëve e çasteve; periudhë kohore.

ku

/ku/

Ndajfolje pyetëse që pyet për vendin.

kur

/kur/

Ndajfolje pyetëse që pyet për kohën.

kurrë

/ˈkurə/

Në asnjë kohë; asnjëherë.

kush

/kuʃ/

Përemër pyetës që pyet për një njeri.

ky

/ky/

Përemër dëftor mashkullor për një send a njeri të afërt.

këtu

/kəˈtu/

Në këtë vend, afër folësit.

këtë

/ˈkətə/

Trajtë e rasës kallëzore e përemrit dëftor 'ky/kjo'; tregon një send të afërt.

madh

/mað/

Që ka përmasa, sasi a rëndësi të mëdha; i gjerë a i fuqishëm.

marr

/mar/

Kap a mbaj diçka me dorë; e bëj timen.

mbi

/mbi/

Parafjalë që tregon vend më lart se diçka ose në sipërfaqe të saj.

me

/me/

和；用

表示陪伴、工具或方式的介詞。

mirë

/ˈmirə/

Që ka cilësi të mira; i pëlqyeshëm a i dobishëm.

mjaft

/mjaft/

Në sasi a masë të mjaftueshme; sa duhet.

mund

/mund/

Kam mundësi a aftësi të bëj diçka; folje modale.

më

/mə/

Trajtë e shkurtër e përemrit vetor për vetën e parë, kundrinor.

mëngjes

/mənˈɟes/

Pjesa e parë e ditës, pas agimit; koha e hershme e ditës.

ne

/ne/

我們

第一人稱複數人稱代詞；表示說話者與他人一起。

nesër

/ˈnesər/

Në ditën që vjen pas së sotmes.

nga

/ŋa/

Parafjalë që tregon prejardhje, largim a shkak; nisjen nga një vend.

njeri

/ɲeˈri/

人

有理性的生物；人。

një

/ɲə/

Numri i parë; sasia e vetme e diçkaje.

nuk

/nuk/

Pjesëz mohuese që përdoret para foljes për të mohuar veprimin.

në

/nə/

Parafjalë që tregon vend, kohë a gjendje ku ndodhet a hyn diçka; brenda ose mbi një vend.

nënë

/ˈnənə/

Grua në raport me fëmijët që ka lindur; mëmë.

nëse

/ˈnəse/

Lidhëz kushtore që tregon një kusht.

ose

/ˈɔse/

Lidhëz veçuese që tregon zgjedhje midis dy a më shumë gjërave.

pak

/pak/

Në sasi a masë të vogël; jo shumë.

para

/paˈra/

Parafjalë që tregon vend a kohë përpara diçkaje.

pas

/pas/

Parafjalë që tregon vend a kohë që vjen më vonë ose mbrapa diçkaje.

po

/pɔ/

Pjesëz pohuese që shpreh miratim; e kundërta e 'jo'.

por

/pɔr/

Lidhëz kundërshtore që tregon një kufizim a të kundërt.

pra

/pra/

Lidhëz përfundimore që nxjerr një përfundim; prandaj, si rrjedhim.

pse

/pse/

Ndajfolje pyetëse që pyet për shkakun a arsyen.

punë

/ˈpunə/

Veprimtari që kryhet për të prodhuar diçka ose për të fituar jetesën.

për

/pər/

Parafjalë që tregon qëllim, shkak, dobi a caktim.

që

/cə/

Lidhëz nënrenditëse që lidh fjalinë e nënrenditur me kryesoren.

ri

/ri/

Që ka pak kohë që ka lindur a është bërë; jo i vjetër.

rri

/ri/

Qëndroj në një vend a gjendje; nuk lëviz.

se

/se/

因為／說

引入從屬子句或表示原因的連詞。

sepse

/ˈsepse/

Lidhëz shkakore që tregon arsyen a shkakun e diçkaje.

shkoj

/ʃkɔj/

Nisem drejt një vendi; lëviz nga një vend në tjetrin.

shoh

/ʃɔh/

看見

用眼睛察覺、辨認；注視。

shtëpi

/ʃtəˈpi/

Ndërtesë ku banon një familje; banesë.

shumë

/ˈʃumə/

Ndajfolje sasie që tregon një masë të madhe; në shkallë të lartë.

si

/si/

Ndajfolje pyetëse që pyet për mënyrën a gjendjen.

sot

/sɔt/

Në ditën e sotme; në ditën ku ndodhemi.

sy

/sy/

Organ i trupit me të cilin shohim.

tani

/taˈni/

Në këtë çast; në kohën e tashme.

te

/te/

Parafjalë që tregon vend afër a drejt dikujt ose diçkaje.

them

/θem/

Shpreh me fjalë një mendim a lajm; flas diçka.

ti

/ti/

Përemër vetor i vetës së dytë njëjës; tregon bashkëbiseduesin.

tjetër

/ˈtjetər/

Që nuk është ky; i ndryshëm nga ai për të cilin flitet.

të

/tə/

Pjesëz që përdoret para foljes në lidhore ose para paskajores.

u

/u/

Trajtë e shkurtër e përemrit për vetën e tretë shumës, kundrinor i zhdrejtë.

ujë

/ˈujə/

Lëng i pangjyrë e i pashije që pihet dhe mbush detet e lumenjtë.

unë

/ˈunə/

Përemër vetor i vetës së parë njëjës; tregon folësin.

vend

/vend/

Hapësirë a pikë ku ndodhet a vendoset diçka.

vetëm

/ˈvetəm/

Pa asnjë tjetër; i vetëmuar ose thjesht.

vij

/vij/

Afrohem drejt vendit ku ndodhet folësi; mbërrij.

vit

/vit/

Njësi kohore prej dymbëdhjetë muajsh.

vogël

/ˈvɔɡəl/

Që ka përmasa a sasi të pakta; jo i madh.

çfarë

/tʃˈfarə/

Përemër pyetës që kërkon të dijë natyrën a llojin e diçkaje.

është

/ˈəʃtə/

Veta e tretë njëjës e së tashmes së foljes 'jam'; tregon ekzistencë ose gjendje.