Vocabulario de Turco

bu

'bu

este

Pronombre demostrativo que señala un objeto o una persona cercana al hablante.

ve

vé

y

Conjunción coordinante que une dos o más elementos.

görmek

görmék

Gözlerle algılamak; karşılaşmak veya deneyimlemek.

ile

ilé

con

Posposición que expresa compañía, instrumento o modo; también se usa en la forma abreviada del sufijo «-le/-la».

ben

bén

yo

Pronombre de primera persona del singular que designa a quien habla.

bir

bír

Sayı olarak tekliği ifade eden belirsiz tanımlık; herhangi bir şeyi niteler.

için

içín

Amaç, neden veya yararlanıcı belirten edat; '-e göre', '-e dair' anlamlarına da yaklaşır.

da

dá

también

Conjunción que indica que algo se añade a otra cosa; cambia a la forma «de» según la armonía vocálica.

gibi

gibí

Benzerlik veya karşılaştırma bildiren edat; '...gibi' kalıbıyla kullanılır.

de

dé

Ünlü uyumuna göre 'da' ile değişen katılma, ekleme bağlacı.