Laden...
100 woorden gevonden
af
/aːv/
van
aftur
/ˈaftʏr/
weer
allt
/al̥t/
alles
alltaf
/ˈal̥taf/
altijd
annar
/ˈanːar/
óákveðið fornafn sem táknar hinn af tveimur eða einhvern annan en þann sem nefndur var.
að
/að/
dat; om te
aðeins
/ˈaːðeins/
atviksorð sem táknar einungis, ekki meira en, eða örlítið.
bara
/ˈpaːra/
slechts
barn
/patn̥/
ungt mannlegt afkvæmi sem enn er ekki fullorðið.
dagur
/ˈtaːɣʏr/
tímabil frá miðnætti til miðnættis, eða bjartur hluti sólarhringsins.
eftir
/ˈɛftɪr/
forsetning sem táknar tíma á eftir einhverju eða höfund verks.
eiga
/ˈeiːja/
að hafa eignarrétt á einhverju eða vera skyldur til einhvers.
einn
/eitn̥/
één
ekki
/ˈɛhcɪ/
neitunaratviksorð sem afneitar sögn eða fullyrðingu.
en
/ɛːn/
samtenging sem táknar andstæðu eða mótsögn milli tveggja liða.
er
/ɛːr/
3. persóna eintölu í nútíð af sögninni „vera“; táknar tilvist eða eiginleika.
eða
/ˈɛːða/
of
fara
/ˈfaːra/
að hreyfast frá einum stað til annars, að leggja af stað.
fyrir
/ˈfɪːrɪr/
forsetning sem táknar tilgang, framan við eitthvað eða í þágu einhvers.
gaman
/ˈkaːman/
ánægja eða skemmtun; oft í orðasambandi eins og „það er gaman“.
gera
/ˈcɛːra/
að framkvæma verk, búa til eða valda einhverju.
geta
/ˈcɛːta/
að vera fær um að gera eitthvað; hafa getu eða möguleika.
gott
/kɔht/
hvorugkynsmynd lýsingarorðsins „góður“; sem er af góðum gæðum eða ánægjulegt.
góður
/ˈkouːðʏr/
sem hefur góða eiginleika, er af háum gæðum eða vænn í lund.
hafa
/ˈhaːva/
að eiga eitthvað, halda á eða búa yfir einhverju; einnig hjálparsögn í núliðinni tíð.
hann
/hanː/
hij
heima
/ˈheiːma/
atviksorð sem táknar að vera á heimili sínu eða staddur í heimahúsi.
heita
/ˈheiːta/
að bera tiltekið nafn.
hjá
/çauː/
forsetning sem táknar að vera hjá eða í nálægð einhvers, oft persónu.
hvað
/kvað/
wat
hvaða
/ˈkvaːða/
spurnarfornafn sem spyr um hvaða tegund eða hvern af mörgum kostum.
hver
/kvɛːr/
spurnarfornafn sem spyr um persónu eða einstakling úr hópi.
hvernig
/ˈkvɛtnɪɣ/
spurnaratviksorð sem spyr um hátt eða aðferð.
hér
/hjɛːr/
atviksorð sem táknar á þessum stað, nálægt þeim sem talar.
hún
/huːn/
persónufornafn í 3. persónu eintölu kvenkyns sem vísar til konu eða kvenkyns orðs.
hús
/huːs/
bygging sem fólk býr í eða notar.
já
/jauː/
játunarorð sem lýsir samþykki eða jákvæðu svari.
kannski
/ˈkʰansciː/
atviksorð sem lýsir óvissu eða möguleika, ef til vill.
koma
/ˈkʰɔːma/
að nálgast eða komast á þann stað þar sem talandinn er.
kona
/ˈkʰɔːna/
fullorðin kvenkyns mannvera; einnig eiginkona.
kvöld
/kvœlt/
avond
land
/lant/
afmarkað svæði jarðar með sjálfstæðri stjórn; einnig þurrlendi.
líf
/liːv/
það ástand að vera lifandi; tilvera lífveru frá fæðingu til dauða.
líka
/ˈliːka/
atviksorð sem táknar að eitthvað gildi einnig eða jafnframt.
lítill
/ˈliːtɪtl̥/
klein
maður
/ˈmaːðʏr/
mannvera; oft notað um karlmann eða sem óákveðið fornafn um fólk almennt.
með
/mɛːð/
forsetning sem táknar samveru, fylgd eða áhald sem notað er.
mig
/mɪːɣ/
þolfall af persónufornafninu „ég“.
mikill
/ˈmɪːcɪtl̥/
sem er stór, umfangsmikill eða í miklu magni.
mikið
/ˈmɪːcɪð/
veel
af
/aːv/
van
Voorzetsel dat oorsprong, oorzaak of een deel van iets aanduidt.
aftur
/ˈaftʏr/
weer
Bijwoord dat opnieuw, voor de tweede keer of terug aanduidt.
allt
/al̥t/
alles
onbepaald voornaamwoord in het onzijdig dat een geheel of elk afzonderlijk onderdeel aanduidt.
alltaf
/ˈal̥taf/
altijd
bijwoord dat op alle tijden, zonder uitzondering, aanduidt.
annar
/ˈanːar/
óákveðið fornafn sem táknar hinn af tveimur eða einhvern annan en þann sem nefndur var.
að
/að/
dat; om te
voegwoord dat een bijzin of een infinitief van een werkwoord inleidt.
aðeins
/ˈaːðeins/
atviksorð sem táknar einungis, ekki meira en, eða örlítið.
bara
/ˈpaːra/
slechts
een bijwoord dat alleen of niets anders dan aanduidt; gebruikelijk in spreektaal.
barn
/patn̥/
ungt mannlegt afkvæmi sem enn er ekki fullorðið.
dagur
/ˈtaːɣʏr/
tímabil frá miðnætti til miðnættis, eða bjartur hluti sólarhringsins.
eftir
/ˈɛftɪr/
forsetning sem táknar tíma á eftir einhverju eða höfund verks.
eiga
/ˈeiːja/
að hafa eignarrétt á einhverju eða vera skyldur til einhvers.
einn
/eitn̥/
één
het telwoord dat één aanduidt, nummer 1.
ekki
/ˈɛhcɪ/
neitunaratviksorð sem afneitar sögn eða fullyrðingu.
en
/ɛːn/
samtenging sem táknar andstæðu eða mótsögn milli tveggja liða.
er
/ɛːr/
3. persóna eintölu í nútíð af sögninni „vera“; táknar tilvist eða eiginleika.
eða
/ˈɛːða/
of
voegwoord dat een keuze tussen twee of meer mogelijkheden aanduidt.
fara
/ˈfaːra/
að hreyfast frá einum stað til annars, að leggja af stað.
fyrir
/ˈfɪːrɪr/
forsetning sem táknar tilgang, framan við eitthvað eða í þágu einhvers.
gaman
/ˈkaːman/
ánægja eða skemmtun; oft í orðasambandi eins og „það er gaman“.
gera
/ˈcɛːra/
að framkvæma verk, búa til eða valda einhverju.
geta
/ˈcɛːta/
að vera fær um að gera eitthvað; hafa getu eða möguleika.
gott
/kɔht/
hvorugkynsmynd lýsingarorðsins „góður“; sem er af góðum gæðum eða ánægjulegt.
góður
/ˈkouːðʏr/
sem hefur góða eiginleika, er af háum gæðum eða vænn í lund.
hafa
/ˈhaːva/
að eiga eitthvað, halda á eða búa yfir einhverju; einnig hjálparsögn í núliðinni tíð.
hann
/hanː/
hij
persoonsvormig voornaamwoord in de derde persoon enkelvoud mannelijk dat verwijst naar een man of een mannelijk woord.
heima
/ˈheiːma/
atviksorð sem táknar að vera á heimili sínu eða staddur í heimahúsi.
heita
/ˈheiːta/
að bera tiltekið nafn.
hjá
/çauː/
forsetning sem táknar að vera hjá eða í nálægð einhvers, oft persónu.
hvað
/kvað/
wat
vragend voornaamwoord dat vraagt naar een voorwerp, een onderwerp of een gebeurtenis.
hvaða
/ˈkvaːða/
spurnarfornafn sem spyr um hvaða tegund eða hvern af mörgum kostum.
hver
/kvɛːr/
spurnarfornafn sem spyr um persónu eða einstakling úr hópi.
hvernig
/ˈkvɛtnɪɣ/
spurnaratviksorð sem spyr um hátt eða aðferð.
hér
/hjɛːr/
atviksorð sem táknar á þessum stað, nálægt þeim sem talar.
hún
/huːn/
persónufornafn í 3. persónu eintölu kvenkyns sem vísar til konu eða kvenkyns orðs.
hús
/huːs/
bygging sem fólk býr í eða notar.
já
/jauː/
játunarorð sem lýsir samþykki eða jákvæðu svari.
kannski
/ˈkʰansciː/
atviksorð sem lýsir óvissu eða möguleika, ef til vill.
koma
/ˈkʰɔːma/
að nálgast eða komast á þann stað þar sem talandinn er.
kona
/ˈkʰɔːna/
fullorðin kvenkyns mannvera; einnig eiginkona.
kvöld
/kvœlt/
avond
het laatste deel van de dag, wanneer het begint te schemeren maar vóór de nacht
land
/lant/
afmarkað svæði jarðar með sjálfstæðri stjórn; einnig þurrlendi.
líf
/liːv/
það ástand að vera lifandi; tilvera lífveru frá fæðingu til dauða.
líka
/ˈliːka/
atviksorð sem táknar að eitthvað gildi einnig eða jafnframt.
lítill
/ˈliːtɪtl̥/
klein
dat klein is van grootte of omvang.
maður
/ˈmaːðʏr/
mannvera; oft notað um karlmann eða sem óákveðið fornafn um fólk almennt.
með
/mɛːð/
forsetning sem táknar samveru, fylgd eða áhald sem notað er.
mig
/mɪːɣ/
þolfall af persónufornafninu „ég“.
mikill
/ˈmɪːcɪtl̥/
sem er stór, umfangsmikill eða í miklu magni.
mikið
/ˈmɪːcɪð/
veel
bijwoord of bijvoeglijk naamwoord dat een grote hoeveelheid of een hoge graad aanduidt.