Vocabulário de Turco

bu

'bu

Konuşana yakın olan nesne veya kişiyi gösteren işaret zamiri.

ve

vé

e

Conjunção coordenativa aditiva que liga dois ou mais elementos.

ben

bén

Konuşan kişiyi gösteren birinci tekil şahıs zamiri.

görmek

görmék

Gözlerle algılamak; karşılaşmak veya deneyimlemek.

ile

ilé

com

Posposição que indica companhia, instrumento ou modo; também usada na forma abreviada do sufixo “-le/-la”.

bir

bír

um/uma

Artigo indefinido que expressa singularidade numérica; qualifica algo qualquer.

için

içín

para

Posposição que indica finalidade, motivo ou beneficiário; aproxima-se também dos sentidos de “de acordo com” e “a respeito de”.

da

dá

Bir şeyin başkasına ek olduğunu belirten bağlaç; 'de' biçimiyle ünlü uyumuna göre değişir.

de

dé

Ünlü uyumuna göre 'da' ile değişen katılma, ekleme bağlacı.

gibi

gibí

Benzerlik veya karşılaştırma bildiren edat; '...gibi' kalıbıyla kullanılır.